Wie ben ik?

In 2008 heb ik de opleiding tot emotiecoach afgerond. En ben ik deze kennis eerst op mezelf en op mijn gezin gaan toepassen. Ik heb mijn toen nog hele jonge kinderen opgevoed door naar de werkelijke betekenis van de door hun getoonde emoties te luisteren en te handelen.

Hierdoor hebben zij zichzelf altijd begrepen gevoeld, zijn het jongvolwassen geworden die hun emoties als hun leidraad inzetten om zo tot de voor hun juiste keuzes te komen. Vragen durven stellen aan hun vrienden als ze bij hen een emotie zien, horen of voelen en ze daar dan bij te helpen.  Ze respecteren ook mijn emoties en reageren daarop vanuit de onderliggende boodschappen. Dit heeft ertoe geleid dat wij elkaar verstaan en dat we elkaar kunnen steunen en elkaar de ruimte geven wanneer daarom gevraagd wordt.

In mijn jeugd heb ik ook geleerd dat ik niet eigenwijs mocht zijn. Dat ik niet boos mocht doen en dat mijn onzekerheid een vorm van falen was. Dat ik niet goed genoeg was en mezelf dus constant aan de ander zijn gevoel of overtuigingen moest aanpassen. Dat heeft er jarenlang voor gezorgd dat ik mezelf klein hield, mijn dromen niet durfde na te jagen, een pleaser werd naar anderen en mijn grenzen liet overschrijden.

Door de emotieleer op mezelf toe te passen, had ik houvast aan mijn eigen emoties. Ik luisterde alleen nog naar mijn interne navigatiesysteem. Als ik mezelf nu ergens onzeker over voel, dan weet ik nu dat ik oefening nodig heb om iets aan te durven. Zodra ik weer beland in de emotie van niet goed genoeg zijn, ik mijn beperkingen aangeef en op zoek ga naar iemand die wel die vaardigheden bezit.  Als ik mezelf eigenwijs voel, zet ik die emotie juist in om het geheel op mijn eigen manier te gaan doen. Even niet te luisteren naar wat anderen ervan vinden, maar mijn eigen ontdekkingen te doen. Soms met hele mooie resultaten en soms ook met het besef dat mijn manier misschien niet altijd de handigste is. Maar dan is die wel afgevinkt.

**

Ik coach vanuit mijn kernwaarden; liefde, aandacht, openheid en groei. Reflectie is heel belangrijk binnen mijn coaching. Zowel mijn eigen reflectievermogen als dat van de deelnemer. Reflectie zorgt ervoor dat je eerlijk durft en kunt zijn over wie jij werkelijk bent, wat jouw valkuilen zijn en dat je bewust bent van je imperfectie.

Soms ben ik confronterend en pak ik door ook als het even pijn doet. Maar ik vang je altijd weer op door je te laten ervaren wat de mooie resultaten zijn als je even door de zure appel hebt heen gebeten.